Koltuk takımının en çok yıpranan yerleri belli: oturma yüzeyinin orta hattı, kol üstleri ve arkalığın baş hizası. Bu üç bölge, kumaşın geri kalanından çok daha hızlı parlar, tüylenir ve leke tutar. Hazır kılıflar bu sorunu çözer ama iki dezavantajları var: kalıpları standart ölçülere göre üretildiği için 1990'ların geniş kollu koltuklarına ya da modern L köşe takımlara tam oturmaz, ve metre başına maliyeti düz kumaştan belirgin şekilde yüksektir. Tişört kumaşı, yani penye/süprem ailesi, bu iki problemi aynı anda çözen basit bir alternatif sunar. Aşağıda, dikiş makinesi deneyimi az olan birinin bile bir hafta sonunda bitirebileceği bir koltuk koruma örtüsü planı var.
Tişört kumaşının belirleyici özelliği örgü yapısı olması. Dokuma kumaş (keten, gabardin, döşemelik) enine neredeyse hiç esnemez; penye ise ilmek yapısı sayesinde en yönünde ciddi oranda uzar. Bu esneme, koltuğun kavisli kol ve arkalık geçişlerinde kırışık yerine gerilim oluşturur; yani kılıfın "kalıplı" görünmesini sağlayan şey dikiş ustalığı değil, kumaşın kendisidir.
| Kumaş | Esneme | Dayanım | Uygun kullanım |
|---|---|---|---|
| Süprem (ince tişört kumaşı) | Yüksek, tek yön ağırlıklı | Düşük–orta | Berjer, tekli koltuk, geçici koruma |
| İnterlok / iki iplik | Orta | Yüksek | Günlük kullanılan üçlü koltuk |
| Likralı penye | Çok yüksek, iki yönlü | Orta–yüksek | Kavisli, yuvarlak kollu takımlar |
| Pamuklu dokuma | Yok denecek kadar az | Yüksek | Düz hatlı, kutu formlu kanepeler |
Pratik kural: koltuğun hatları ne kadar kavisliyse esneme oranı yüksek kumaşa, ne kadar düz ve köşeliyse kalın ve dayanıklı kumaşa yaklaşın.